Ο μήνας που διαψεύδει… τη ρήση του λαού

Καλό μήνα

Ο Σεπτέμβριος αποτελεί έναν αμφιλεγόμενο μήνα. Κάποιοι δεν τον πολυσυμπαθούν, καθώς είναι ο πρόδρομος του χειμώνα που έρχεται και συνήθως σημαίνει το τέλος των καλοκαιρινών διακοπών.

Από την άλλη, υπάρχουν κι εκείνοι που τον αγαπούν γιατί μαζί με τα πεσμένα φύλλα των δέντρων που θα φέρει στα τέλη του, θα μας δροσίσει, θα μας επαναοργανώσει και συχνά επαναπροσδιορίσει.

Ο λαός μας συνηθίζει να λέει πως: «Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνας». Οι καιρικές, όμως, συνθήκες που επικρατούν συνήθως τον Σεπτέμβριο φαίνεται πως πλέον δεν ισχύει… Γιατί, παρ’ όλο που υποτίθεται ότι με την έλευση του Σεπτεμβρίου αρχίζει το φθινόπωρο, κάθε χρόνο φαίνεται ότι ακόμη και σε όλη τη διάρκεια του μήνα το καλοκαίρι καλά κρατεί. Ο καιρός όμως σιγά-σιγά αρχίζει ν’ αλλάζει και να μας προετοιμάζει για τον επερχόμενο χειμώνα. Στο τελευταίο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, άλλωστε, ξεκινάει επίσημα και το φθινόπωρο, με την άφιξη του Ήλιου στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο της τροχιάς του στις 22 του μήνα.

Ο Σεπτέμβριος ονομάζεται επίσης Σταυριάτης ή Σταυρίτης λόγω της μεγάλης γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 του μήνα. Κυρίως, όμως, ο Σεπτέμβριος είναι γνωστός με την ονομασία «Τρυγομηνάς» ή «Τρυγητής». Όπως γράφει και ο Κώστας Κρυστάλλης (1868-1894) στο «Τραγούδι του τρυγητού»: «Αμπέλι μου πλατύφυλλο/ και καλοκλαδεμένο,/ δέσε σταφύλια κόκκινα,/ να μπω να σε τρυγήσω,/ να κάμω αθάνατο κρασί,/ μοσχοβολιά γιομάτο».