Κύθηρα: Το νησί που αρνήθηκε να γίνει καρτ-ποστάλ

Υπάρχουν μέρη που τα φωτογραφίζεις και μέρη που σε αλλάζουν. Τα Κύθηρα ανήκουν σίγουρα στη δεύτερη κατηγορία. Εκεί που το Ιόνιο σμίγει με το Αιγαίο, υπάρχει ένα νησί που γύρισε την πλάτη στον μαζικό τουρισμό. Επίσης, κλείδωσε τα μυστικά του μακριά από τις lifestyle βιτρίνες. Επέλεξε να παραμείνει ακατέργαστο, άγριο και βαθιά αυθεντικό.

Αν ψάχνετε για κοσμοπολίτικα beach bars και έτοιμα τουριστικά πακέτα, μάλλον έχετε πάρει λάθος πλοίο. Αν όμως αναζητάτε τον χαμένο παράδεισο της ελληνικής αυθεντικότητας, μόλις τον βρήκατε.

Τα Κύθηρα έχουν τη φήμη του «μυστικού» νησιού κυρίως επειδή αρνούνται να μπουν στα συνηθισμένα τουριστικά καλούπια. Έτσι, διατηρούν έναν ιδιαίτερο μυστηριακό χαρακτήρα.

Βρίσκονται στο σημείο όπου συναντώνται το Ιόνιο, το Αιγαίο και το Κρητικό Πέλαγος. Αυτή η σταυροδρομιακή θέση τα κράτησε για αιώνες στο περιθώριο των μαζικών τουριστικών ρευμάτων, προστατεύοντας την αυθεντικότητά τους.

Η γοητεία του νησιού βασίζεται σε συγκεκριμένους λόγους που το κρατούν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας:

Οι λόγοι πίσω από τον «μυστικό» χαρακτήρα

• Η γεωγραφική τους θέση απαιτεί μακρινό ταξίδι με πλοίο από τον Πειραιά ή οδική διαδρομή μέχρι το νοτιότερο άκρο της Πελοποννήσου (Νεάπολη, Γύθειο). Οι αεροπορικές συνδέσεις είναι περιορισμένες, κρατώντας μακριά τους βιαστικούς τουρίστες.

• Στα Κύθηρα δεν θα βρείτε τεράστια ξενοδοχειακά θέρετρα, all-inclusive πακέτα ή έντονη νυχτερινή ζωή. Οι υποδομές παραμένουν μικρής κλίμακας και οικογενειακές.

• Λόγω της ιστορίας του, το νησί συνδυάζει την ενετική αρχιτεκτονική των Επτανήσων, την άγρια ομορφιά της Μάνης και το λευκό-μπλε χρώμα των Κυκλάδων. Αυτή η μοναδικότητα μπερδεύει και γοητεύει όσους το επισκέπτονται.

• Πολλές από τις ομορφότερες παραλίες (όπως το Καλαδί ή ο Χαλκός) και τα φυσικά αξιοθέατα (καταρράκτες Φόνισσας) απαιτούν πεζοπορία ή οδήγηση σε χωματόδρομους, διατηρώντας την αγνότητά τους.

•  Στην ελληνική κουλτούρα (και μέσα από την εμβληματική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου), τα Κύθηρα έχουν ταυτιστεί διαχρονικά με έναν ουτοπικό, σχεδόν άπιαστο προορισμό. Είναι το σύμβολο ενός χαμένου παραδείσου που όλοι ψάχνουν, αλλά λίγοι φτάνουν.