Ποια είναι η ομορφότερη Κόρη της αρχαιότητας. Βρέθηκε θαμμένη σε έναν ειδικό λάκκο

Το άγαλμα της νεαρής Φρασίκλειας (550-540 π.X.) είναι από τα ωραιότερα δείγματα του τύπου της κόρης της αρχαϊκής γλυπτικής. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αριστουργήματα της Αρχαϊκής περιόδου.

Ήταν επιτύμβιο μνημείο στο βάθρο του οποίου έχει χαραχθεί επίγραμμα με το όνομα της νεκρής Φρασίκλειας. Επίσης, υπάρχει το όνομα του γλύπτη που το φιλοτέχνησε, Αριστίωνα του Πάριου.

Το άγαλμα ανακαλύφθηκε το 1972 στη Μερέντα Αττικής (αρχαίος Μυρρινούς), προσεκτικά θαμμένο σε έναν ειδικό λάκκο. Επιπλέον, χάρη σε αυτή την «ταφή», προστατεύτηκε από τη φθορά του χρόνου, τη διάβρωση και τους βανδαλισμούς. Έτσι, διατηρήθηκαν ακέραιες οι λεπτομέρειές του.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα αρχαία μαρμάρινα αγάλματα που έχασαν τα χρώματά τους, στη Φρασίκλεια διατηρούνται ίχνη από τα αρχικά της έντονα pigments (κιννάβαρι, κίτρινο, ώχρα). Επιπλέον, ο χιτώνας της είναι γεμάτος εγχάρακτα και ζωγραφισμένα μοτίβα — ρόδακες, αστερίσκους, σβάστικες και μαιάνδρους.

Φέρει λεπτομερώς λαξευμένα σκουλαρίκια, περιδέραιο, βραχιόλια στους καρπούς και σανδάλια στα πόδια. Επιπλέον, η περίτεχνη κόμη της συγκρατείται από ένα υψηλό στέμμα με άνθη και μπουμπούκια λωτού. Με το δεξί της χέρι ανασηκώνει ελαφρά τη πτυχολογία του χιτώνα της.

Παράλληλα, με το αριστερό κρατά μπροστά στο στήθος ένα κλειστό μπουμπούκι λωτού, σύμβολο αγνότητας αλλά και της νεότητας που κόπηκε πρόωρα πριν ανθίσει.

Στη βάση του αγάλματος σώζεται αυτούσια η ποιητική επιγραφή:

«Σήμα Φρασικλείας· κόρη κεκλήσομαι αιεί, αντί γάμου παρά θεών τούτο λαχούσ’ όνομα» (Μνήμα της Φρασίκλειας. Θα καλούμαι για πάντα κόρη, αφού οι θεοί αντί για γάμο μου όρισαν αυτό το όνομα).

Το άγαλμα δεν είναι απλώς μια ιδανική αναπαράσταση ομορφιάς, αλλά ένα αιώνιο μνημείο για μια νέα γυναίκα που πέθανε πριν προλάβει να παντρευτεί. Φωτογραφίες από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.