Το όνομα «Μετέωρα» δεν είναι τυχαίο…

Τα Μετέωρα δεν είναι απλώς ένας γεωλογικός σχηματισμός· είναι ένα σημείο όπου η φύση αποφάσισε να γίνει αρχιτέκτονας. Η λέξη «συγκλονίζουν» είναι η πλέον κατάλληλη.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που ξεκίνησε πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια. Δεν πρόκειται για ηφαιστειακά πετρώματα, αλλά για συμπαγείς όγκους από ψαμμίτη και κροκαλοπαγή. Κάποτε η περιοχή ήταν η εκβολή ενός μεγάλου ποταμού που χυνόταν σε μια λίμνη. Μετά από τεκτονικές ανακατατάξεις, τα νερά αποτραβήχτηκαν. Έπειτα, οι άνεμοι με τις βροχές «σμίλεψαν» τους βράχους. Έτσι, έμειναν πίσω αυτοί οι απόκοσμοι σκοτεινοί πύργοι.

Το όνομα «Μετέωρα» δεν είναι τυχαίο. Σημαίνει «αυτά που στέκονται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη». Την ώρα του δειλινού ή όταν η ομίχλη καλύπτει τη βάση των βράχων, οι κορυφές μοιάζουν να πλέουν στο κενό.

Η απεραντοσύνη του θεσσαλικού κάμπου σε συνδυασμό με το ύψος των βράχων (που φτάνουν έως και τα 400 μέτρα) προκαλεί μια ευχάριστη ταπεινότητα στον άνθρωπο. Επίσης, η ώρα του ηλιοβασιλέματος είναι η στιγμή που θα καταλάβετε ακριβώς γιατί αυτό το μέρος θεωρείται μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.