Με αυτή την ταινία ξεκινά η ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου…

Σαν σήμερα, στις 22 Ιανουαρίου 1915, κάνει πρεμιέρα στον αθηναϊκό κινηματογράφο «Πάνθεον» η ταινία του Κωνσταντίνου Μπαχατώρη, «Γκόλφω». Πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία μεγάλου μήκους στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, που, βεβαίως, ήταν ασπρόμαυρη και βουβή. Είναι, επίσης, η πρώτη ταινία «φουστανέλας», ενός αποκλειστικά ελληνικού κινηματογραφικού είδους, που άκμασε τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

Η φτωχή και ορφανή Γκόλφω, μια όμορφη νεαρή βοσκοπούλα που ξενοδουλεύει υπηρετώντας τον τσέλιγκα Ζήση, γνωρίζει τον έρωτα στα μάτια ενός παλικαριού της περιοχής, του βοσκού Τάσου. Κι ενώ την πολιορκεί το αρχοντόπουλο της περιοχής, ο Κίτσος, εκείνη αρνείται τις προτάσεις του και παραμένει πιστή στους όρκους αγάπης που έχει ανταλλάξει με τον Τάσο.

Η πρώτη κινηματογραφική «Γκόλφω» γυρίστηκε το 1914 στα στούντιο της οδού Χαλκοκονδύλη, στην Αθήνα, από τον Σμυρνιό σκηνοθέτη και παραγωγό Κώστα Μπαχατώρη, με γνωστούς ηθοποιούς εκείνης της εποχής, μέλη των λεγόμενων «μπουλουκιών», που τριγύρναγαν την επαρχία κι έπαιζαν το θεατρικό έργο του Περεσιάδη σε πόλεις και χωριά. Στον επώνυμο ρόλο η Βιργινία Διαμάντη και σε βασικούς ρόλους οι ηθοποιοί Ολυμπία Δαμάσκου (1878-1951), Ζάχος Θάνος (1884-1946) και Γεώργιος Πλουτής.

Ο Μπαχατώρης, όπως σημειώνει το sansimera.gr, ξόδεψε 100.000 δραχμές για την ταινία, ποσό μυθικό για την εποχή εκείνη, που όμως δεν είχε αντίκρυσμα στο «ταμείο», με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει οριστικά τα φιλόδοξα κινηματογραφικά σχέδιά του. Έμεινε, όμως, στην ιστορία ως ένας από τους πιονιέρους του ελληνικού κινηματογράφου.