Με έφεση στις προσωπογραφίες, όπως τις διδάχτηκε από τον Παρθένη…

Εμπνεύσεις... τέχνης

Η προσωπογραφία του 1932 είναι της ζωγράφου Αγλαΐας Παπά, η οποία σαν σήμερα, στις 12 Ιουνίου του 1984, πέθανε σε κλινική του Πειραιά.

Η Αγλαΐα Παπά σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Νικόλαο Λύτρα, Κωνσταντίνο Παρθένη και Θωμά Θωμόπουλο, ενώ νωρίτερα, στην Κέρκυρα ακόμη, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής κοντά στους Μάρκο Ζαβιτζιάνο και Κ. Παρθένη. Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή συνέχισε τις καλλιτεχνικές της σπουδές στην Τεργέστη και το Μιλάνο, αλλά και στη Βιέννη, όπου παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας της τέχνης.

Η διδασκαλία των καλών τεχνών καθώς και η λειτουργία σχετικών επαγγελματικών σχολών κίνησαν από νωρίς το ενδιαφέρον της. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα ανέλαβε τη διδασκαλία της ζωγραφικής και της διακοσμητικής στην Επαγγελματική Σχολή του Αμαλίειου Ορφανοτροφείου.

Υπήρξε μέλος των ομάδων «Τέχνη» και «Στάθμη», καθώς και του ΕΕΤΕ αλλά και του «Καλλιτεχνικού Σωματείου Ελληνίδων».
Η καλλιτεχνική της δραστηριότητα υπήρξε έντονη και έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από τη σύγχρονή της κριτική. Πραγματοποίησε αρκετές ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό (μεταξύ των οποίων και οι Μπιενάλε Βενετίας το 1934 και 1936, και Αλεξάνδρειας το 1957).   

Κατά τις πρώτες δεκαετίες της καλλιτεχνικής της πορείας οι δημιουργίες της ήταν έντονα επηρεασμένες από τον Κωνσταντίνο Παρθένη με τα τοπία, τις προσωπογραφίες και τις στέρεες, γεωμετρικές αναφορές να κατέχουν δεσπόζουσα θέση. Από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα στράφηκε προς πιο αφαιρετικές τάσεις με σκοπό την απόδοση της δομής και της εσωτερικής ζωής των πραγμάτων. Η Προσωπογραφία είναι δωρεά της καλλιτέχνιδας και εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου / National Gallery.