Η ζωή του ένα… ζεϊμπέκικο. Αλλού πίστευαν ότι θα κάνει καριέρα. Βίντεο

Ιστορίες ζωής... Σαν Σήμερα

Συμπληρώνονται 17 χρόνια χωρίς τον Νίκο Κούρκουλο, τον μεγάλο ζεν πρεμιέ του ελληνικού σινεμά και του εμβληματικού ηθοποιού του θέατρου, που έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, στις 30 Ιανουαρίου του 2007.

Στα νιάτα του υπήρξε ποδοσφαιριστής στον Παναθηναϊκό και από σύμπτωση πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός, όπως ο ίδιος έλεγε. Όλοι πίστευαν πως θα ακολουθήσει επαγγελματικά το ποδόσφαιρο. Ήταν καλός, είχε ταλέντο. Τυχαία πέφτουν στα χέρια κάποια βιβλία θεάτρου. Η απόφαση έχει ληφθεί. Μέσα του είναι σίγουρος. Δεν έχει παρακολουθήσει ούτε μία παράσταση στη ζωή του, αλλά ανακοινώνει στον πατέρα του πως θα γίνει ηθοποιός.

Την πρώτη θεατρική του εμφάνιση έκανε στο έργο «Η κυρία με τις καμέλιες» με τον θίασο Λαμπέτη – Χορν (1958-59). Τελευταία εμφάνιση στο θέατρο, με τον «Φιλοκτήτη» του Σοφοκλή, στην Επίδαυρο.

Στον κινηματογράφο διακρίθηκε σε ρόλους “ζεν-πρεμιέ” και πρωταγωνίστησε σε κοινωνικά δράματα, όπως “Οργή”, “Κατήφορος” (1961), “Ορατότης Μηδέν” (1970). Αξιόλογη ήταν και η ερμηνεία του σε πολεμικά δράματα, όπως “Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο”, ενώ από τη φιλμογραφία του δεν έλειψε και η παρουσία του σε ξενόγλωσσες ταινίες.

Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πήρε δύο φορές το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στις ταινίες “Οι Αδίστακτοι” (1965) και “Ο Αστραπόγιαννος” (1970). Η τελευταία του κινηματογραφική παρουσία ήταν στην ταινία Το Φράγμα (1982).

Συχνά οι θαυμάστριές του στην προσπάθεια να τον προσεγγίσουν κατέφευγαν σε ακρότητες. Ο ίδιος θυμάται πως μια νεαρή κοπέλα είχε κρυφτεί στο καμαρίνι του και μόλις ο Κούρκουλος πήγε να αλλάξει την είδε γυμνή στον καναπέ. Εκείνος ψύχραιμος της παρήγγειλε κονιάκ για να ζεσταθεί και της ζήτησε να φύγει.

Σημαντικός σταθμός στη ζωή του ήταν η γνωριμία του με τη Μαριάννα Λάτση (1953) το καλοκαίρι του 1986 κατά τη διάρκεια παράστασης στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Ο ίδιος σε συνέντευξή του το 1994 είπε: «Κάνω έτσι και παγώνω… Ξαφνικά βλέπω ένα πλάσμα να ανεβαίνει τις κερκίδες και αυτό ήταν».

Εκείνη την εποχή η Μαριάννα Λάτση ήταν παντρεμένη με τον δάσκαλο του σκι και Δήμαρχο Βουλιαγμένης, Γρηγόρη Κασιδόκωστα, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Πάρη (1983), ενώ το διαζύγιό τους βγήκε το 1987. Παράλληλα, ο Νίκος Κούρκουλος ζήτησε διαζύγιο από τη σύζυγο του, Μελίτα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Άλκι Κούρκουλο, ο οποίος ακολούθησε το δρόμο του πατέρα του, και την Μελίτα Κούρκουλου – Κυριακοπούλου (ο Κούρκουλος επέμενε να πάρει το όνομα της γυναίκας που λάτρεψε, Μελίτας). Παρά το διαζύγιο διατήρησαν μία άψογη σχέση αγάπης και σεβασμού όλα τα μετέπειτα χρόνια.

Το 2001, ο ηθοποιός διαγνώστηκε ότι έπασχε από καρκίνο στο ρινοφάρυγγα.  Απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2007, σε ηλικία 73 ετών. Οι οπαδοί του Τριφυλλιού τον αποχαιρέτησαν αναρτώντας ένα πανό στο γήπεδο που έγραφε «Ωραίος, μάγκας και Παναθηναϊκός».

Το βίντεο είναι από την ταινία “Ορατότης Μηδέν”, του 1970. Το τραγούδι «βρέχει φωτιά στη στράτα μου» γράφτηκε για την συγκεκριμένη ταινία και ερμηνεύτηκε από τον Στράτο Διονυσίου. Έγινε ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του ελληνικού ρεπερτορίου.

Το 1974 ο Νίκος Κούρκουλος ίδρυσε το Θέατρο Κάππα, στην Κυψέλη, όπου στέγασε το θίασό του, αναλαμβάνοντας το ρόλο του σκηνοθέτη αλλά και συνεργαζόμενος με κορυφαίους θεατράνθρωπους όπως τον Μίνωα Βολανάκη και τον Ζυλ Ντασέν. Από το 1994 και ως τον θάνατό του, διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού θεάτρου στο οποίο η προσφορά του υπήρξε ανεκτίμητη.

Από το αρχείο της ΕΡΤ σας παρουσιάζουμε μια σπάνια τηλεοπτική του συνέντευξη, που παραχώρησε στην εκπομπή του ΕΙΡΤ «ΟΙ ΡΕΠΟΡΤΕΡΣ» και στον δημοσιογράφο Κοσμά Λιναρδάτο.