Θεωρείται μοναδικό σπήλαιο… Τα οστά που βρέθηκαν αποκάλυψαν μυστικό αιώνων… Εικόνες

Ο τόπος μας

Βλέπετε το Σπήλαιο του Δράκου της Καστοριάς, το οποίο βρίσκεται στο νότιο άκρο της χερσονήσου της, στο 3ο χιλιόμετρο του παραλίμνιου δρόμου, που οδηγεί από την πόλη στην Ιερά Μονή Μαυριώτισσας.

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε τυχαία από ντόπιους τη δεκαετία του 1940. Όμως, μόλις στα τέλη του 2009 το σπήλαιο άνοιξε τις πύλες του για το κοινό. Πρόκειται για ένα από τα πιο σύγχρονα και εντυπωσιακά σπήλαια των Βαλκανίων, εξοπλισμένο με ιδιαίτερα εξελιγμένες εγκαταστάσεις και σύστημα ανακύκλωσης αέρα που επιτρέπει τη διατήρηση της φυσικής κατάστασης του σπηλαίου, ενώ ταυτόχρονα αποτρέπει τη διάβρωση στο εσωτερικό του.

Το σπήλαιο εκτείνεται σε μια διαδρομή 300 μέτρων, όπου ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει έναν εντυπωσιακό πλούτο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Η θερμοκρασία εντός του σπηλαίου διατηρείται σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, μεταξύ 16 – 18 ⁰C, ενώ η υγρασία ανέρχεται στο 90 %. Προκειμένου να αναπληρώνεται κατάλληλα ο αέρας, δεν επιτρέπεται να βρίσκονται ταυτόχρονα, εντός του σπηλαίου, περισσότερα από 12 άτομα.

Κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας δεν έχει βρεθεί ενώ εντοπίστηκαν ορισμένα παλαιοντολογικά κατάλοιπα με κυριότερα τα οστά αρκούδας των σπηλαίων, ηλικίας περίπου 10.000 ετών. Το είδος αυτό έζησε στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου και μετέπειτα εξαφανίστηκε. Τα αρσενικά ζώα ζύγιζαν μέχρι και μισό τόνο ενώ τα θηλυκά είχαν βάρος 200-250 κιλά. Το ύψος τους έφτανε τα 3 μέτρα σε όρθια θέση!

Τα απολιθωμένα λείψανα ανευρίσκονται σχεδόν αποκλειστικά μέσα σε σπήλαια, όπου πιθανώς διέμεναν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την καφέ αρκούδα η οποία χρησιμοποιούσε τα σπήλαια μόνο κατά τη διάρκεια της χειμέριας νάρκης.

Μέσα στη σπηλιά σχηματίζονται 7 μικρές υπόγειες λίμνες ενώ είναι το μοναδικό σπήλαιο στην Ελλάδα με λίμνες γλυκού νερού. Διαθέτει 10 αίθουσες (η μεγαλύτερη με διαστάσεις 45×17μ), 3 γέφυρες (μία πλωτή) και 5 σήραγγες.

Πως πήρε το όνομά της η σπηλιά

Σύμφωνα με τον μύθο, πριν από πολλούς αιώνες ένας δράκος προστάτευε ένα χρυσωρυχείο που υπήρχε μέσα στην σπηλιά. Τότε ο βασιλιάς υποσχέθηκε πολλά δώρα σε αυτόν που θα σκότωνε τον δράκο. Έτσι εμφανίστηκε ένας νεαρός άντρας που πάλεψε μαζί του κατάφερε να τον σκοτώσει. Ο δράκος χτυπήθηκε και έπλεε νεκρός πάνω στα νερά της λίμνης. Το γεγονός αυτό χαροποίησε όλους τους κατοίκους της πόλης οι οποίοι έσπευσαν με αναμμένους δαυλούς να μπουν μέσα στην σπηλιά για να δουν τι υπήρχε.

Σε ένα μέρος που στένευε η σήραγγα οι δαυλοί έσβησαν και έπεσε πυκνό σκοτάδι στην σπηλιά, τότε ακούστηκε μια φωνή να λέει ότι εκείνοι που θα έπαιρναν μια χούφτα από τη λάσπη που πατούσαν θα το μετανιώσουν αλλά και εκείνοι που δεν θα έπαιρναν θα το μετάνιωναν επίσης. Έτσι, οι πιο θαρραλέοι πήραν και βγαίνοντας έξω από την σπηλιά είδαν τη λάσπη να γίνεται υγρή χρυσόσκονη.