Αυτός ο πίνακας σε αιφνιδιάζει όταν τον αντικρίζεις… Γιατί προσελκύει το ενδιαφέρον χιλιάδων επισκεπτών

Εμπνεύσεις... τέχνης

Βλέπετε το έργο “Η νυχτερία του πασά της Ταγγέρης” του ζωγράφου Θεόδωρου Ράλλη.

Πρόκειται για ένα από τα έργα που προσελκύουν σταθερά το ενδιαφέρον και το θαυμασμό των επισκεπτών της Εθνικής Πινακοθήκης. Επιβάλλεται στον χώρο όχι μόνο λόγω των διαστάσεών του, αλλά χάρη στην ιδιαίτερη θεματολογία, την έντονη αντίθεση ανάμεσα στις σκουρόχρωμες και τις φωτεινές ζώνες και την ευφυή σκηνοθεσία της εικαστικής σύνθεσης. Ο πίνακας σε αιφνιδιάζει όταν τον αντικρίζεις. Σχεδόν ξεχνάς ότι πρόκειται για ζωγραφική αναπαράσταση, τόσο ισχυρή είναι η αληθοφάνεια που εκπέμπει.

Δημιουργός του είναι ο Θεόδωρος Ράλλης, ένας ζωγράφος από τους πιο δημοφιλείς στην απεικόνιση οριενταλιστικών θεμάτων, με σπουδές και επιτυχημένη καριέρα στη Γαλλία. Εδώ, αποδίδει με εξαιρετική δεξιοτεχνία τη σκηνή του κατανυκτικού αποχαιρετισμού ενός νεκρού πασά από δύο πιστούς ακολούθους του.

Με την πρώτη ματιά διακρίνουμε το σώμα του νεκρού, ξαπλωμένο σε μια υπερυψωμένη ταράτσα και την πόλη στο βάθος. Είναι ξυπόλυτος, λευκοντυμένος, φορά το σαρίκι στο κεφάλι του, και εκτίθεται στο βλέμμα μας με μια ελαφρά διαγώνια κλίση που τον φέρνει κοντά μας, ενώ, αριστερά και δεξιά, τον πλαισιώνουν οι μορφές των συντρόφων του στο τελευταίο κατευόδιο. Ο πρώτος προσεύχεται διαβάζοντας προσηλωμένος το κοράνι, ενώ ο δεύτερος κάθεται σκεφτικός και ανήμπορος να συμφιλιωθεί με το αμετάκλητο.

Την ύστατη στιγμή της συνάντησης της ζωής με το θάνατο ο θρήνος είναι συγκρατημένος και εσωστρεφής. Μόνο ο σκύλος που στέκεται παράμερα και αλυχτά για το χαμό του αφεντικού του εκδηλώνει αυθόρμητα τον πόνο για την απώλεια της ζωής, καθώς σηκώνει ψηλά το κεφάλι του σα να διαμαρτύρεται ή να ζητά απόκριση από τον ουρανό.