Η “αρχόντισσα” της Άρτας καταρρέει… Ο λαϊκός θρύλος που την ακολουθεί…

Ο τόπος μας

Ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Ηπείρου, η «αρχόντισσα της Άρτας», εκπέμπει SOS για να μην καταρρεύσει… Πρόκειται για την εκκλησία της Παρηγορήτισσας που βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του λόφου Περάνθης  και θεμελιώθηκε το 1285 από τον Νικηφόρο Α’ Κομνηνό Δούκα.

Ήδη εκπονούνται οι μελέτες αποκατάστασης στο πλαίσιο προγραμματικής σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και της Περιφέρειας Ηπείρου, ώστε το έργο της συντήρησης και της αποκατάστασης να ενταχθεί στην προγραμματική περίοδο 2021-2027. Θα αντέξει μέχρι τότε;

Το σύστημα στήριγμα του κεντρικού τρούλου της Παρηγορήτισσας, που είναι πραγματικά πρωτότυπος και τολμηρότατος, εντυπωσιάζει τον επισκέπτη και κάνει τον ναό μοναδικό στον κόσμο. Το σύστημα αυτό δίνει ένα πυραμοειδές σχήμα, που αφήνει ελεύθερο χώρο για φωτισμό και επιπλέον επιτρέπει στον επισκέπτη να βλέπει τον τρούλο από την κεντρική είσοδο.

Τα κιονόκρανα φαίνεται να είναι παρμένα από διάφορα κτίρια της Αμβρακίας, ακόμα και της αρχαίας Νικόπολης. Κάποιοι από τους κίονες, λόγω του μεγάλου βάρους που σήκωναν έσπασαν και έπεσαν. Σύμφωνα με μια άλλη άποψη, όταν ο Φαϊκ πασάς κατέλαβε την Άρτα προσπάθησε να αποσπάσει από τα μνημεία της Άρτας διάφορα γλυπτά για να στολίσει το τζαμί του. Ανάμεσα στα άλλα θέλησε να αφαιρέσει και κάποιους από τους κίονες στήριξης του τρούλου. Καθώς όμως προσπαθούσαν να τις πάρουν, οι πρόβολοι έσπασαν και σκότωσαν όλους τους ανθρώπους του πασά, μετά από αυτό δεν ξαναπροσπάθησε ποτέ κάτι ανάλογο ο Φαϊκ.

Στον τρούλο σώζεται το ψηφιδωτό του Παντοκράτορα. Στο Ιερό οι τοιχογραφίες χρονολογούνται τον 16ο αιώνα, ενώ στον κυρίως ναό τον 17ο αιώνα. Στο κτιστό τέμπλο του ναού, που αντικατέστησε το αρχικό μαρμάρινο, διακρίνονται επάλληλα στρώματα τοιχογραφιών που χρονολογούνται από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα.

Άποψη του εσωτερικού του ναού της Παρηγορήτισσας (Εφορεία Αρχαιοτήτων Άρτας).

Ο ναός και το όνομα της Παρηγορήτισσας τυλίγεται από έναν εξαιρετικά όμορφο λαϊκό θρύλο: Ο πρωτομάστορας που έκτιζε το ναό ήταν φημισμένος και γι’ αυτό περιζήτητος τεχνίτης. Κατά το κτίσιμο του ναού, λοιπόν, χρειάστηκε να λείψει μακριά για πολύ καιρό, καθώς τον είχαν καλέσει για να βγάλει τα σχέδια κάποιας άλλης εκκλησίας, και άφησε στο πόδι του τον βοηθό του. Εκείνος πανέξυπνος, άλλαξε τα σχέδια και η εκκλησία έγινε ασύγκριτα ωραιότερη από ότι είχε αρχικά σχεδιαστεί. Όταν ο πρωτομάστορας γύρισε και είδε το αποτέλεσμα, έσκασε από την ζήλια του.

Για να τιμωρήσει τον βοηθό του για την πρωτοβουλία που πήρε, τον κάλεσε στην στέγη για να του δείξει κάποιο λάθος του και τον έσπρωξε από εκεί. Καθώς έπεφτε ο κάλφας όμως πιάστηκε από τον πρωτομάστορα και τον παρέσυρε και εκείνον στην πτώση. Ο λαός πιστεύει ότι τα κουφάρια και των δύο απολιθώθηκαν και σώζονται στο πίσω μέρος της εκκλησίας δύο κοκκινωπές πέτρες. Η Παναγία φανερώθηκε στην μάνα του κάλφα για να την παρηγορήσει για τον άδικο χαμό του γιου της. Έτσι πήρε και ο ναός το όνομά του.

 2,374 total views,  1 views today