Αχώριστοι επί 65 χρόνια… Το “μυστικό” που τους έβγαλε νικητές από όλες τις δοκιμασίες

Πρόσωπα

Το Πάσχα του 1955 ξεκίνησαν την κοινή τους πορεία στη ζωή και 65 χρόνια μετά ξετυλίγουν μνήμες από δύσκολες περιόδους, όχι μόνο της οικογενειακής τους ζωής, αλλά και ιστορικές, όπως της δικτατορίας των συνταγματαρχών, του μεγάλου σεισμού της Θεσσαλονίκης αλλά και του παγκόσμιου σοκ λόγω Τσέρνομπιλ.

Ωστόσο, είναι η πρώτη φορά, όλες αυτές τις δεκαετίες, που θα …σβήσουν κερί επετείου σε πρωτόγνωρες συνθήκες, όπως αυτές που έχει φέρει στη ζωή όλων ο κορονοϊός. Ενενήντα ενός ετών ο Νίκος Τελίδης και 85 η σύζυγός του Αφροδίτη, έζησαν μια ζωή γεμάτη χαρές, λύπες, έντονες στιγμές και με «όπλα» την υπομονή και τον σεβασμό κατάφεραν να βγουν νικητές από όλες τις δοκιμασίες.

Υπομονή και πειθαρχία συστήνει το αγαπημένο ζευγάρι στους νεότερους, προκειμένου να περάσει αυτή η δύσκολη περίοδος. Οι ίδιοι, στον «αδαμάντινο» γάμο τους δεν έχουν μαλώσει, όπως λένε, ούτε μια φορά και υπόσχονται να μην το κάνουν ούτε και τώρα, που είναι μαζί όλη μέρα και ακολουθούν πιστά τις υποδείξεις των ειδικών.

«Πειθαρχούμε», λέει ο κ. Τελίδης και συμπληρώνει: «Καταλαβαίνουμε πως έτσι πρέπει να γίνει, πως είναι για το καλό όλων μας, για το καλό της κοινωνίας. Θα κάνουμε υπομονή για να έχουμε θετικό αποτέλεσμα. Μη νομίζετε πως δεν μου λείπει να βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους, η καθημερινή βόλτα με τα πόδια προς το καφενείο, το τάβλι με τους φίλους, οι κουβέντες στο ΚΑΠΗ, αλλά θα τα έχω και πάλι, όπως και οι υπόλοιποι, εφόσον τηρούμε όσα λένε οι ειδικοί».

«Είναι ένα εμπόδιο, δεν πρέπει να αφήσουμε τον εχθρό να νικήσει», αναφέρει, από την πλευρά της, η σύζυγός του, η οποία, την τελευταία τριετία, δεν μπορεί να μετακινηθεί, λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου που υπέστη. «Η ζωή είναι μια διαρκής μάχη. Εμείς οι δύο είμαστε δυνατή ομάδα, περάσαμε πολύ πιο δύσκολα πράγματα και βάζουμε τα δυνατά μας να κερδίζουμε ξανά!», τονίζει.

Το ζευγάρι γνωρίστηκε το 1950. Βαθμοφόρος λοχίας, υπηρετώντας τη στρατιωτική θητεία του στην Αθήνα ο κ. Τελίδης, μαθήτρια στην τετάρτη γυμνασίου η μετέπειτα σύζυγός του. «Ήταν η γυναίκα της ζωής μου και το ήξερα από τότε που την πρωτοείδα», εξιστορεί, με τρυφερότητα, ο κ. Τελίδης, ο οποίος κατάφερε να κερδίσει τη συγκατάθεση των γονιών της νεαρής (τότε) Αφροδίτης και να την παντρευτεί λίγα χρόνια αργότερα.

Από τους πρώτους στην Ελλάδα που είχε εργοστάσιο κουμπιών, πρώτος πρόεδρος σε πολιτιστικό σύλλογο το 1953 και ο παλαιότερος κοινοτικός σύμβουλος, με ενασχόληση στα πολιτιστικά και αθλητικά δρώμενα της εποχής, ο κ. Τελίδης και η επίσης δραστήρια σύζυγός του, που ήταν επί 25 χρόνια πρόεδρος του συλλόγου γυναικών Πανοράματος, με χιλιάδες εκδηλώσεις, εκπαιδευτικές εκδρομές, επιμορφωτικά σεμινάρια στο ενεργητικό της, έζησαν (και ζουν) μια ζωή «γεμάτη». Κατόρθωσαν, μάλιστα, να αντέξουν ακόμα και στη μεγαλύτερη «τρικυμία» που μπορεί να βιώσει ένας γονιός, αυτή της απώλειας του παιδιού του, παίρνοντας, όπως λένε, δύναμη ο ένας από τον άλλον.

Αυτό, όπως τονίζουν, είναι και το «μυστικό» για να αντέξει κάποιος σε συνθήκες δύσκολες: μαζί με την υπομονή και την επιβεβλημένη -ιδιαίτερα σε συνθήκες κορονοϊού- πειθαρχία στα μέτρα που λαμβάνονται αυτό τον καιρό για την προστασία της δημόσιας υγείας. Πηγή, ΑΠΕ-ΜΠΕ

 334 total views,  1 views today